Niekonferencja

Pierwsza niekonferencja, przy której pomagałem, prawie nie przetrwała do obiadu. Metoda nie zawiodła. Zawiedli organizatorzy, którzy przez cały dzień robili przy niej rzeczy konferencyjne: zapełniali program, pilnowali punktów, trapili się, że nikt nie trzyma się tematu. Tamto wydarzenie nauczyło mnie o Open Space więcej niż wszystkie udane niekonferencje razem wzięte. Schematy błędów powtarzają się potem w kolejnych organizacjach niemal jeden do jednego. Oto osiem, które widuję najczęściej. 1. Z góry zaplanowana agenda Kusi, żeby zostawić w programie kilka gotowych punktów, skoro uczestnicy i tak będą chcieli widzieć plan. Tyle że w momencie, kiedy to robisz, masz zwykłą konferencję z dodatkową biurokracją. Cała siła Open Space bierze się stąd, że program powstaje rano, z rąk ludzi siedzących w sali, pod to, co ich tego dnia naprawdę zajmuje. Kilka wcześniejszych punktów ściąga ludzi z sesji, które wyłoniłyby się same. ...

Oba formaty wyglądają na początku podobnie: sala, ludzie, kawa. Dalej robi się różnie. Konferencja nadaje treść ze sceny, niekonferencja pozwala sali zdecydować, o czym warto pogadać. Zły wybór formatu pod konkretny cel to najczęstszy i najdroższy błąd organizatorów. Przygotowania: miesiące kontra tygodnie Klasyczna konferencja zaczyna się od zbierania zgłoszeń. Prelegenci przysyłają propozycje, komitet je przegląda, układa program, potem przychodzi zbiórka slajdów i próby z nagłośnieniem. Jednodniowe wydarzenie dla 200 osób to trzy–sześć miesięcy pracy. I to pracy wstępnej: najwięcej dzieje się przed wydarzeniem, nie w trakcie. ...

Organizacja klasycznej konferencji to zwykle miesiące pracy — prelegenci, harmonogram, slajdy, logistyka dopięta na ostatni guzik. Cała robota dzieje się, zanim ktokolwiek wejdzie na salę. Niekonferencja odwraca ten schemat: agenda powstaje dopiero wtedy, gdy ludzie się zjawiają, a treść tworzą sami uczestnicy. Brzmi ryzykownie, ale firmy, które próbowały tego formatu, często mówią o większym zaangażowaniu i lepszych efektach niż przy tradycyjnych wydarzeniach. Google, GitHub czy NASA od lat korzystają z Open Space Technology przy spotkaniach wewnętrznych. Zobaczmy więc, jak zabrać się za swoją pierwszą niekonferencję. ...

Open Space Technology to format, który odwraca tradycyjne podejście do konferencji. Zamiast z góry ustalonego programu, uczestnicy sami tworzą agendę w trakcie wydarzenia. Brzmi chaotycznie? W praktyce działa lepiej niż większość planowanych konferencji. Pasja zamiast przymusu Na tradycyjnej konferencji publiczność siedzi i słucha. Prelegenci mówią o tym, co uznali za ważne. Uczestnicy wybierają sesje z katalogu. Często kończy się tym, że ludzie są na wykładach, którymi w ogóle nie są zainteresowani – bo “tak jest w programie”. ...

Jeśli kiedykolwiek byłeś na tradycyjnej konferencji, znasz schemat: keynote, panel dyskusyjny, Q&A, przerwa na kawę, powtórka. Publiczność siedzi i słucha. Kilka osób zadaje pytania. Każdy wraca z torbą z gadżetami i może jedną lub dwiema użytecznymi znajomościami. Niekonferencja wywraca ten model do góry nogami. Koncept Open Space Format niekonferencji opiera się na Open Space Technology — metodzie prowadzenia spotkań, gdzie uczestnicy tworzą i zarządzają agendą samodzielnie. Tak wygląda typowy dzień niekonferencji: ...